Door diverse aannemers wordt er hard gewerkt aan de Nieuwlanderweg. Bij de werkzaamheden zijn vanmiddag op verschillende plaatsen een stroomkabel en een telefoonkabel geraakt. Hier kan in ieder geval een groot deel van de adressen aan de Nieuwlanderweg last van ondervinden. Monteurs zetten zich in de storingen zo snel mogelijk te verhelpen.
Zodra het is opgelost communiceren we weer via deze kanalen. De Gemeentewinkel is ook geinformeerd. 

Klik hier om naar het nieuwsbericht te gaan.

Johan Hin Haarlemmerolie project Postweg

Hij verspreidt de bewonersbrieven, regelt het verkeer, controleert of alle verkeersborden er nog staan, doet boodschappen en houdt de keet netjes. Texelaar Johan Hin is een gewaardeerde kracht in tijdelijke dienst van Boskalis. Waar nodig verricht hij hand- en spandiensten, waardoor het werk zonder oponthoud kan doorgaan.

Op de vraag wat hij zoal doet, is zijn antwoord kort: ‘Van alles.’ En dat dekt precies de lading, want een vaste taak heeft de 64-jarige Johan niet. ‘Ik meld me even voor acht uur ’s morgens en dan hoor ik wel wat ik die dag moet doen. Vanmorgen moest ik twee keer met de auto weg vanwege een lekke band en vanmiddag moest ik nog even langs de bouwmarkt en de koffie regelen in de bouwkeet.’ Hij heeft het prima naar z’n zin bij de bouwploeg van Boskalis die de Postweg reconstrueert. ‘De sfeer is goed en er worden genoeg sterke verhalen verteld. Maar die taal is wel een dingetje hoor. Het zijn allemaal Friezen en soms gaan ze over in het Fries en dan is er voor mij geen touw meer aan vast te knopen’, grinnikt hij.

Groot gezin

Johan werd geboren op boerderij Varia op Spang, als middelste in een groot boerengezin. Toen hij zes weken oud was, verhuisde de familie naar Hoeve Iepere nabij De Waal, waar hij zijn jeugd doorbracht. 38 jaar werkte hij voor Agrifirm, eerst in het pakhuis en later als vrachtwagenchauffeur. Na de zoveelste fusie van de coöperatie, die actief is in de landbouwsector, raakte Johan op zijn 55e boventallig. ‘Ik ging eruit met een prima regeling, daar is niks van te zeggen. En ik heb er een mooie tijd gehad.’ Daarna werkte hij op uitzendbasis drie jaar bij de dijkverzwaring, die ook door Boskalis werd uitgevoerd. ‘Daar kwam ik in contact met Jacob van der Heide, die hoofduitvoerder is van dit Postweg-project. Hij vertelde dat Boskalis waarschijnlijk ook de Postweg zou doen en vond dat wel een project voor mij. Zo is het balletje gaan rollen.’

Gezelligheid

Johan is een mensenmens en gezelligheidsdier. ‘Ik ken een hoop mensen op Texel. In de Agrifirmtijd kwam ik overal met de vrachtwagen. Ik vind het leuk om veel contacten te hebben.’ Hoeveel uur hij wekelijks werkt, verschilt nogal. ‘De ene week is dat 20 en de volgende misschien wel 50 uur. Dat is net wat er gedaan moet worden.’ Het Boskalisteam van de Postweg werkt 40 uur in vier dagen. Op vrijdag wordt niet gewerkt. ‘Ik ben de enige van de ploeg die op Texel woont. Als er op vrijdag of in het weekend iets is, bellen ze mij.’ Ook op zaterdag en zondag  controleert Johan alle borden langs de weg. ‘Vooral als het erg stormt of hard waait heb je daar een bult werk aan.’ Regelmatig neemt hij ook zijn echtgenote Neel mee in het weekend. ‘Die vind het ook leuk hoor. Laatst moet ik even wat regelen op de NIOZ-haven en dan is ze ook gezellig mee.’

Verkeersregelaar

Een van de taken die Johan heeft, is het regelen van het verkeer bij omleidingen, zoals bij de Hollandseweg. ‘Dan is het niet altijd zo handig dat je veel mensen kent, want dan mopperen ze tegen mij over de omleiding of rijden ze toch door. Dat is niet altijd leuk.’ Nuchter vervolgt hij: ‘Meestal lopen ze verderop toch vast en komen ze weer terugrijden. Tja, ik had ze gewaarschuwd.’ Het verkeer regelen heeft ook zo z’n leuke kanten. ‘Ik heb al drie keer meegemaakt dat toeristen op weg naar ijsboerderij Labora een ijsje voor me mee namen. Als we terugrijden, nemen we ijs voor je mee, zeiden ze dan. Doe maar aardbeien grapte ik dan, maar ze kwamen ook echt terug met ijs! Dat is mooi toch?’

Als de tijd het toelaat, gaat hij graag even kijken bij het werk. ‘Meestal schaft ik in de keet bij het vliegveld. Af en toe eet ik m’n boterhammen bij de jongens in de mobiele keet, soms in de auto. Net hoe het uitkomt. Als ik verkeersregelaar ben, wijk ik niet van mijn post, want als je even niet oplet, glippen er snel automobilisten langs.’

Mooi als het klaar is

Het mooist van zijn werk, vindt hij straks het eindresultaat. ‘De Postweg ziet er straks weer keurig uit. Het is een bult werk, maar mooi dat het straks weer knap is.’ Daarna ziet Johan wel weer wat er op zijn pad komt. ‘Ik grapte al tegen Jacob: dan gaan jullie gewoon door met de Hollandseweg en de Hoofdweg. Tegen de tijd dat die dan af zijn, ben ik wel toe aan mijn pensioen!’

Deel dit nieuwsbericht

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Overig nieuws